ก่อนที่เซนจะเข้าไปในญี่ปุ่น มีผู้ฝึกตนในสำนักเท็นได 4 คน ตั้งใจบำเพ็ญตนในความเงียบ โดยตกลงกันว่า จะไม่พูดอะไรเลย เป็นเวลา 7 วัน

วันแรกผ่านไปด้วยดี ทุกคนไม่มีใครปริปากพูดอะไรเลย แต่เมื่อยามค่ำคืนมาถึง แสงในตะเกียงน้ำมันริบหรี่ลง หนึ่งในผู้ฝึกตนจึงตะโกนบอกคนรับใช้ให้มาเติมน้ำมันตะเกียง

ผู้ฝึกตนคนที่สองได้ยินเข้า จึงกล่าวกับคนแรกว่า "เรากำลังบำเพ็ญตนกันอยู่ ห้ามพูดอะไรเด็ดขาด"

"เจ้าทั้งสองช่างโง่นัก พูดออกมาทำไม" คนที่สามตำหนิสองคนแรก

"ข้าเป็นคนเดียวที่ยังไม่ได้พูดอะไรเลย" คนที่สี่สรุป

เพื่อนๆ คิดออกไหมครับ ว่านิทานเซน เรื่องนี้สอนอะไร ?

ได้เวลาใช้หมอง... นั่งสมาธิ... ^_^

วิถีแห่งเซน