นานมาแล้ว ในแผ่นดินจีน มีสหายที่รักกันมากคู่หนึ่ง คนหนึ่งเป็นนักดนตรี อีกคนเป็นชาวนา ผู้ชื่นชมในเสียงดนตรี

เมื่อคนหนึ่งบรรเลงเพลงถึงท่อนที่เกี่ยวกับภูเขา อีกคนก็รำพันว่า "โอ้ ข้าเห็นภูเขาอยู่เบื้องหน้าเรา!!"

เมื่อนักดนตรีบรรเลงถึงท่อนที่เกี่ยวกับแม่น้ำ ผู้ฟังก็รำพันว่า "กระแสน้ำไหลเชี่ยวนัก!!"

ต่อมา สหายผู้ชื่นชอบเสียงดนตรี ล้มป่วยและเสียชีวิตไป เพื่อนผู้เป็นนักดนตรี ก็ตัดสายพิณและไม่เล่นดนตรีอีกเลยตลอดชีวิตของเขา

ตั้งแต่นั้นมา การตัดสายพิณก็กลายเป็นสัญลักษณ์แห่งมิตรภาพ

s

เพื่อนๆ คิดออกไหมครับ ว่านิทานเซน เรื่องนี้สอนอะไร ?

ได้เวลาใช้หมอง... นั่งสมาธิ... ^_^

วิถีแห่งเซน