อาจารย์เซน เหลียงคาน ใช้ชีวิตอย่างสมถะ ในกระท่อมน้อยที่เชิงเขา

ค่ำวันหนึ่งขโมยย่องเข้ามา แต่กลับไม่พบของมีค่าอะไรเลย

อาจารย์เซนกลับเข้ามาในกระท่อม พบเห็นขโมยเข้า จึงกล่าวกับขโมยว่า



"เจ้าเดินทางมาไกล ไม่ควรจะกลับไปมือเปล่า จงนำจีวรของข้ากลับไปด้วยเถิด"



โจรงุนงงอย่างที่สุด เมื่อรับจีวรมาแล้วก็วิ่งหนีไป

อาจารย์เซน นั่งลงทอดสายตาไปที่ดวงจันทร์ รำพึงว่า "เจ้าหนุ่มน้อย ฉันหวังว่าจะมอบดวงจันทร์ที่งดงามนี้แก่เจ้าได้"



เพื่อนๆ คิดออกไหมครับ ว่านิทานเซน เรื่องนี้สอนอะไร ?

ได้เวลาใช้หมอง... นั่งสมาธิ... ^_^

วิถีแห่งเซน